Trouwvideo Bastiaan & Wenda 08-07-2011

Vrijdag 8 juli was de grote dag voor Bastiaan en Wenda uit Hoogeveen. Voor met maken van hun trouwvideo werd ik om 10 uur verwacht en trof bij aankomst al de fotograaf Linda Schuiling van Sisudesigns, de ouders van de bruid, de kapster en haar zus en schoonzus. De bruid was al flink onderhanden genomen door de kapster, haar make-up had ze zelf verzorgd en dus was het zaak om nog even snel wat shots te maken over hoe het op deze dag allemaal begon. Een half uurtje later was inmiddels de trouwjurk aangetrokken en volgde een mooi shot vanaf de trap naar de begane grond. De jurk van de bruid viel me meteen op, geen gedoe, sluiers, lange sleep of hoela-hoepels: feitelijk gewoon een mooie strakke bruidsjurk met alleen een klein hoepeltje + mini-sleep aan de onderkant. Een paar lichtblauwe accenten en dat was het dan: prachtig vond ik het!

Omdat de bruidegom om 11 uur moest aanbellen bij de bruid was het voor mij zaak om me snel naar het ouderlijk huis van de bruidegom te begeven om daar ook nog wat beelden te maken. Bij aankomst viel meteen de werkelijk schitterende trouwauto op. Hij was niet zozeer bijzonder omdat het een mooie oude cabrio was, maar vooral de kleur was opvallend: fel groen! Op de motorkap was bovendien een kleurig boeket geplaatst en even later zag ik binnen in het huis ook het bijbehorende net zo kleurige bruidsboeket; bijzonder omdat er toch vaak voor 1 kleur, of maximaal 2, wordt gekozen en vaak is het dan wit, roze of rood. In deze boeketten waren vele kleuren en soorten bloemen verwerkt, geel, rood, paars, groen, oranje: er zat van alles wat in en de combinatie was prachtig.

Het moment dat bruid en bruidegom elkaar voor het eerst in hun bruidskleding zien is vaak bijzonder, zeker als ze vooraf niet van elkaar weten wat de ander voor kleren / kleuren aanheeft. Ook in dit geval was er sprake van een bijzonder moment toen Bastiaan aanbelde bij het ouderlijk huis van Wanda. Die laatste kon haar tranen niet bedwingen en wist Bastiaan en de omstanders ook nog te melden dat ze ‘nu toch wel een beetje zenuwachtig was’. Het leverde prachtige beelden op.

Na een vroege lunch voor het bruidspaar, de fotograaf en mijzelf stond een vroegtijdig vertrek naar het Veenpark in Emmen op het programma. De fotoreportage moest namelijk ruim voor de feitelijke trouwceremonie in het Veenpark worden gemaakt. De planning was prima, maar de gif groene trouwauto zorgde toch nog even voor wat vertraging: hij sloeg namelijk om de haverklap af. Toen het paar eindelijk de straat verliet waren we een kwartier verder, maar opnieuw prachtige en soms lachwekkende beelden rijker.

Minder grappig werd het voor fotograaf Linda en mijzelf toen bleek dat het bruidspaar ondanks de afspraak niet ‘om de hoek’ op ons stond te wachten maar kennelijk al richting Veenpark was doorgereden. Dat was niet zo’n groot probleem geweest als de route gewoon over de A37 was geweest: maar de bruidegom had een mooie binnendoorweg bedacht die hij vooraf niet aan ons had uitgelegd. Even bellen? Tja, dat werd wat moeilijk omdat de ceremoniemeester bij het instappen van de bruid in de trouwauto haar tasje & bruidsboeket in haar handen gedrukt had gekregen. De mobiel? Die zat dus in dat tasje en de ceremoniemeester? Naast de fotograaf in de auto.

Na een paar telefoontjes met de ouders van bruid en bruidegom en vooral een flinke inhaalrace wisten we het bruidspaar uiteindelijk op de binnendoorweg te vinden en in te halen. Nog een paar shots ‘en route’ en om wat tijd in te halen doken we even later tòch de A37 op om precies op tijd bij het Veenpark te arriveren.

Het veenpark heeft, zeker bij mooi weer, prachtige stukjes “oud Nederland” om een bruidspaar mooi vast te leggen op foto en video. De route begon dit keer bij de prachtige molen in het park, maar uiteraard werd het bruidspaar ook gevraagd om te poseren op vele andere mooie plaatsen in het park. Opvallend vond ik het gemak waarmee Bastiaan zijn aanstaande vrouw optilde en dit zonder problemen een paar minuten kon volhouden. Dit moest ook wel even, want hij moest haar een paar keer opnieuw ‘over de drempel’ dragen.

Om half drie begon de ceremonie in het Veenkerkje op het park. Na het positioneren van mijn camerastatief op de juiste plaats, namelijk dààr waar je zowel de ambtenaar àls het bruidspaar goed in beeld kunt brengen, vond ik de ambtenaar van de burgerlijke stand; haar had ik nodig om de draadloze microfoon op te spelden zodat straks op de DVD/BluRay niet alleen de beelden maar ook het geluid prima voor elkaar is. Toen ik dat had geregeld en gecontroleerd nam ik de camera mee naar buiten om daar de aankomst (met treintje) van de daggasten te filmen. Ook het bruidspaar kwam nog even officieel aan bij het kerkje, onder luid applaus van de daggasten kwamen Bastiaan en Wanda bij het kerkje aan.

De ceremonie begon toen Bastiaan door zijn moeder onder begeleiding van een koortje naar binnen werd gebracht. Even later volgde de vader van Wanda met zijn dochter. Het leverde prachtige shots op, temeer omdat ik de camera op mijn schouder had gelegd en daardoor optimale wendbaarheid en snelheid had om de emoties van dichtbij vast te leggen. Vader gaf zijn dochter tenslotte over aan zijn aanstaande schoonzoon en dat zorgde toch voor een lach en een traan.

De bruid en bruidegom werden welkom geheten door de ambtenaar, die vervolgens op een keurige en leuke manier vertelde over haar ontmoeting met het paar en de gebruikelijke opvallendheden van de twee. Ook was er aandacht voor het overlijden van de opa van Bastiaan in de week voor de bruiloft. De ambtenaar deed dit erg netjes en correct.

Het is nooit saai om het belangrijkste moment van de ceremonie keer op keer mee te maken, na een volmondig Ja van de bruidegom en hetzelfde van de bruid volgt een langdurige kus. De ambtenaar maakt een grapje en zegt dat dit tenminste een betere kus was dan dat gekke kusje van de Engelse Kate en William. Het bruidspaar krijgt het grapje, mede door het applaus, niet goed mee en besluit prompt dè kus nog even dunnetjes opnieuw te doen en dit keer nog langer aan te houden. Als ze klaar zijn krijgen ze de uitleg van de ambtenaar, wat uiteraard een lachend bruidspaar en lachende gasten oplevert. Na het tekenen van alle officiële stukken en de felicitaties voor het bruidspaar volgt nog een bijbellezing door de moeder van de bruidegom. Even later overhandigd zij de Bijbel aan Bastiaan en Wanda en zingt het koor het toepasselijke gospelnummer “Oh happy day” waarna de ceremonie met felicitaties wordt afgesloten.

Na het buiten oplaten van witte ballonnen en het maken van de groepsfoto staat in het café tegenover het Veenkerkje de koffie al klaar en daarbij hoort op zo’n dag natuurlijk bruidstaart. De taart is door het personeel wat ongelukkig voor een raam neergezet, iets waar zowel ik als de fotograaf iets minder blij mee waren omdat het zorgde voor nogal wat ‘tegenlicht’ in de lens. Het bruidspaar moest dus heel even wachten tot wij positie hadden gekozen èn elkaar niet in de weg stonden om het aansnijden van de taart goed in beeld te brengen maar dat lukte uiteindelijk prima en ik kwam er niet veel later achter dat de taart weer prima smaakte.

Voor mij zat de dag er daarmee op, ik was deze dag geboekt tot 16 uur en vertrok uiteindelijk rond kwart over vier richting mijn auto met een goed gevoel over een gezellige en leuke dag die leuke, emotionele en ronduit prachtige beelden had opgeleverd.

Bjørn Appel
Cameraman Haddersmedia